Z WROCŁAWIA DO WIELICZKI

Drugi raz z rzędu Tour de Pologne UCI World Tour ruszył spod Hali Stulecia we Wrocławiu. Pierwsze etapy ponownie odbyły się na dolnośląskich szosach, pełnych wymagających, ale też urokliwych zakątków. Barwny peleton odwiedził po drodze także Śląsk, słynne tatrzańskie miejscowości i Wieliczkę, gdzie „czasówką” zakończył się wyścig.

NARODZINY GWIAZDY

Wyścig tradycyjnie obfitował w emocjonujące finisze, a po wygrane sięgali czołowi kolarze świata. Pierwszym liderem klasyfikacji generalnej ORLEN został Holender Olav Kooij, który wielokrotnie wygrywał w Polsce – zarówno w Tour de Pologne, jak i w ORLEN Wyścigu Narodów.

Na kolejnych etapach triumfowali Paul Lapeira, Ben Turner i Paul Magnier – wschodząca gwiazda, która zanotowała swoje pierwsze zwycięstwo w tak prestiżowym wyścigu. Kolarz Soudal – Quick Step okazał się bezkonkurencyjny na brukowanym finiszu w Cieszynie. Łącznie w sezonie 2025 odniósł aż 19 triumfów.

UAE DOMINUJE RÓWNIEŻ W POLSCE

O zwycięstwie w całym wyścigu zadecydowały górskie etapy w Zakopanem i Bukowinie Tatrzańskiej, a także indywidualna jazda na czas przy Kopalni Soli „Wieliczka”. Koszulki lidera zaciekle bronił Paul Lapeira z Decathlon AG2R La Mondiale, lecz nie dał rady utrzymać jej na tatrzańskich stromiznach. Na fotel lidera wskoczył wtedy Monakijczyk Victor Langellotti z INEOS Grenadiers, jednak ostatniego dnia musiał uznać wyższość Brandona McNulty’ego z UAE Team Emirates-XRG. Amerykanin wygrał etap w Wieliczce i wywalczył żółtą koszulkę. Jego ekipa – zdecydowanie najlepsza w całym World Tourze w sezonie 2025 – triumfowała też w klasyfikacji drużynowej.

POŻEGNANIE LEGENDY

Dla Rafała Majki, jednego z najwybitniejszych polskich kolarzy, był to ostatni Tour de Pologne w karierze. Publiczność pożegnała go tak, jak na to zasłużył – kibicując mu na każdym kilometrze trasy wyścigu. – Chcę zakończyć karierę na topie, będąc w formie. Żeby moje nogi zapamiętały, że byłem z przodu, miałem moc i czerpałem z tego radość – mówił przed startem.

– Cieszy mnie, że w tym roku na trasach znowu pojawiły się tysiące kibiców. To było prawdziwe narodowe święto kolarstwa. Sport potrafi jednoczyć – tutaj nie ma obozów czy plemion. Wszyscy razem się cieszyli, kibicowali Rafałowi Majce, Michałowi Kwiatkowskiemu i innym kolarzom – podsumował wyścig Dyrektor Generalny Czesław Lang.

ŚLADAMI KOLARSKICH MISTRZÓW

Plejada gwiazd stanęła na starcie 81. Tour de Pologne pod Halą Stulecia we Wrocławiu. Przez 7 sierpniowych dni kolorowy peleton przemierzał polskie szosy, finiszując w Karpaczu, Dusznikach-Zdroju, Prudniku, Katowicach, Bukowinie Tatrzańskiej oraz Krakowie.

Trasa tradycyjnie pokazała walory turystyczne Polski, jednocześnie zahaczając o kolarskie tereny. Wyścig rozpoczął się w słynącym z rowerowych tradycji Wrocławiu, gdzie w klubie Dolmel wychowało się wielu późniejszych mistrzów. Czwarty etap z metą w Prudniku był natomiast zadedykowany Stanisławowi Szoździe, wybitnemu polskiemu kolarzowi.

Historia zapisana żółtymi zgłoskami

Biało-Czerwoni aktywni

Polacy tradycyjnie przejechali Tour de Pologne aktywnie, a swoich szans szukali głównie w ucieczkach. Dzielnie walczyli na lotnych premiach i górskich premiach, co poskutkowało triumfami w klasyfikacji najaktywniejszy zawodnik LOTTO i najlepszy góral PZU. Koszulki powędrowały odpowiednio do mistrza Polski Norberta Banaszka i Michała Paluty, którzy także spełnili swoje kolarskie marzenia.

Lubię wracać tam, gdzie byłem

Nie tylko Jonas Vingegaard lubi wracać na trasę Tour de Pologne. Bardzo dobre wspomnienia z polskim wyścigiem ma także Tim Wellens, który w 2016 roku sięgnął po triumf w „generalce”.

W tym sezonie nie powtórzył tego sukcesu, ale za to wygrał indywidualną jazdę na czas z metą na Orlinku w Karpaczu.

– Zawsze lubiłem przyjeżdżać na Tour de Pologne. Wyścig jest świetnie zorganizowany, wszędzie witają nas uśmiechy i gorący doping. I nawet pogoda w tym roku jest znakomita – komentował Belg, wspominając deszczowe Tour de Pologne 2016.

Swoje szanse mieli też sprinterzy. Dwukrotnie najszybszy był Olav Kooij — triumfator etapów poprzednich edycji Tour de Pologne oraz ORLEN Wyścigu Narodów — a raz triumfował Tim Merlier, który także wygrywał na polskich szosach.

WYŚCIG TRZECH ROCZNIC

80. edycja Tour de Pologne rozpoczęła się 29 lipca w Poznaniu, a później peleton jechał przez Leszno, Karpacz, Wałbrzych, Duszniki-Zdrój, Strzelin, Opole, Pszczynę, Bielsko-Białą, Katowice, Zabrze i zakończył wyścig w Krakowie 4 sierpnia 2023 r.

Wyścig był wyjątkowy z powodu potrójnej rocznicy. Kolarze nie tylko ruszyli na trasę 80. edycji, ale też 95 lat po pierwszym wyścigu i 30 lat po tym, jak za organizację Tour de Pologne zaczął odpowiadać Czesław Lang. Wyjątkowo było też na trasie, bo kibice oglądali pasjonujące widowisko.

– Przygotowaliśmy kompletną trasę. Mam na myśli fakt, że była selektywna i mogli się na niej wykazać kolarze o różnych profilach. Tour de Pologne daje okazję do pokazania się wszystkim – mówił Czesław Lang. Wicemistrz olimpijski z Moskwy miał rację. A polscy kibice do samego końca trzymali kciuki za Michała Kwiatkowskiego, który walczył o wygraną.

– Miałem dwa plany. Jeden zakładał przyjazd tutaj, drugi wystartowanie w San Sebastian i mistrzostwa świata, ale ostatecznie wybrałem Tour de Pologne. Spróbuję wygrać etap albo nawet celować w klasyfikację generalną – to z kolei słowa Słoweńca Mateja Mohoricia ze startu. Kolarz Bahrain Victorious nie rzucał słów na wiatr i od kiedy założył żółtą koszulkę lidera na mecie drugiego etapu, nie zdjął jej już do końca.

„Kwiato” dał jednak prawdziwy popis walki i niezłomności, bo próbował do samego konca. Ostatecznie wystarczyło do trzeciej pozycji, a drugi był Portugalczyk Joao Almeida. Czołowa trójka po tygodniu ścigania zmieściła się w 17 sekundach!

Z dobrej strony pokazał się też Rafał Majka. Polak z UAE Team Emirates błysnął na mecie w Dusznikach-Zdroju, gdzie był pierwszy.

– Chciałem wygrać etap. Udało się i jestem szczęśliwy. Zrobiłem to dla polskich kibiców, dla mojej rodziny, dla żony, dla dzieci Oliviera i Mai. Od 12 maja jestem poza domem i to zwycięstwo im się należało – powiedział i dodał: – Jak się ma petardę pod nogą, to trzeba jechać!

Innymi bohaterami byli zwycięzcy pozostałych klasyfikacji. W górskiej najlepszy był Markus Hoelgaard (Lidl-Trek), najaktywniejszych Patryk Stosz, sprinterskiej Mohorić, a drużynowo najlepsi byli kolarze UAE Team Emirates.

– Co roku staramy się tworzyć wyścig, który będzie zapamiętany na lata i myślę, że ta edycja właśnie taka była. O widowisko zadbali kolarze, którzy wiedzą, że nasz wyścig to otwarta impreza, gdzie nie można odpuścić ani na chwilę, bo o wszystkim decydują sekundy. Jest jeszcze jeden wyróżnik Tour de Pologne i kolejny rok to potwierdził. Myślę oczywiście o kibicach. Około trzech milionów ludzie przy trasie sprawia, że człowiek nabiera energii. Fani byli wszędzie i wiem, że to wszystkim działa na wyobraźnię – powiedział po wyścigu Czesław Lang.

DECYDUJĄCE ROZDANIE NA GÓRSKIEJ CZASÓWCE

79. edycja Tour de Pologne UCI World Tour, odbywająca się w dniach 30 lipca – 5 sierpnia 2022, podobnie jak przed rokiem, rozgrywała się głównie na malowniczych trasach wschodniej i południowej Polski. Peleton wyruszył z Kielc i dotarł do Krakowa, po drodze przejeżdżając m.in. przez Lublin, Chełm, Zamość, Kraśnik, Przemyśl, Lesko, Sanok, Łańcut, Rzeszów, Bukowinę Tatrzańską oraz Valsir, Skawinę. Kolarze znów musieli się sprawdzić na wymagającej trasie. Podczas VI etapu jadąc indywidualnie na czas. Górskiej czasówki nie było w Tour de Pologne od 2005 roku. Jak się później okazało, to właśnie na niespełna 12-kilometrowym odcinku Nowy Targ, Gronków – Stacja Narciarska Rusiński, od startu do mety wiodącym pod górę, rozstrzygnęły się losy zwycięstwa w całym wyścigu. W stawce walczącej o zwycięstwa na etapach i w klasyfikacji generalnej nie zabrakło gwiazd światowego kolarstwa. Wystartowali m.in. Mark Cavendish, Pascal Ackermann, Sam Bennett, Elia Viviani, Arnaud Demare czy Richard Carapaz. W 160-osobowej stawce było 11 Polaków. Klasyfikację najaktywniejszego zawodnika wygrał Patryk Stosz.

TRIUMF WICEMISTRZA OLIMPIJSKIEGO

Zwycięzcą 79. Tour de Pologne UCI World Tour został 24-letni Brytyjczyk Ethan Hayter, który z jednakowym powodzeniem łączy jazdę po szosie i torze kolarskim. W 2021 roku został wicemistrzem olimpijskim w torowej konkurencji madison. Hayter w barwach grupy Ineos Grenadiers jechał w 79. TdP u boku Richarda Carapaza, mistrza olimpijskiego z Tokio w szosowym wyścigu ze startu wspólnego. To jednak nie Ekwadorczyk, a jego młodszy i wciąż mniej znany kolega wyjechał z Polski z żółtą koszulką. Było pewne, że jeśli Hayter utrzyma się w czołówce klasyfikacji generalnej do 6. etapu, czyli jazdy indywidualnej na czas, jego szanse na końcowy triumf znacząco wzrosną. Hayter to bowiem wyśmienity „czasowiec”, mistrz swojego kraju w tej specjalności w 2021 i 2022 roku. I tak też się stało. Po pięciu etapach Brytyjczyk zajmował 7. miejsce, ze stratą 10 sekund do lidera Sergio Higuity. W czasówce był trzeci, stracił osiem sekund do zwycięzcy tego etapu Thymena Arensmana z Holandii, a innych kolarzy z czołówki „generalki” zostawił daleko z tyłu. Przed ostatnim etapem był liderem, z 11 sekundami przewagi nad Arensmanem. Ostatni etap z metą w Krakowie nic już nie zmienił.

„WYŚCIG DLA POKOJU”

– to hasło towarzyszyło rozgrywanej 79. edycji Tour de Pologne UCI World Tour. Był to wyraz wparcia dla narodu ukraińskiego. Nic dziwnego. Niektóre miejscowości na trasie wyścigu były oddalone kilkadziesiąt czy nawet kilkanaście kilometrów od kraju ogarniętego wojną wywołaną przez Rosję. W peletonie był jeden Ukrainiec. Mark Padun z grupy EF Education-EasyPoint zmagania zakończył na 13. miejscu.

„Mamy najwspanialszych kibiców na świecie. Spotykałem ich tysiące na trasie. Na startach, premiach, przy drodze i na metach. A wiem, że przed telewizorami były kolejne miliony osób. To jest energia, która daje siłę i chęci, żeby nie przestawać i dalej rozwijać wyścig. Dziękuję Wam wszystkim, jesteście wspaniali i cieszę się, że mogliśmy razem przeżyć ten tydzień, przemierzając piękne zakątki naszego kraju pod hasłem „Wyścig dla Pokoju”. Sport daje możliwości, aby iść do świata z przekazem ważnych wartości i spraw. I bardzo dobrze, że potrafiliśmy to wykorzystać.” – Czesław Lang

POWRÓT DO NORMALNOŚCI I NA WSCHÓD

Po wyjątkowo wymagającym organizacyjnie, bo rozgrywanym w czasie pandemii koronawirusa 77. Tour de Pologne, w 2021 roku zaczęliśmy wracać do normalności. Powrotów było zresztą więcej. Po wielu latach, gdy najważniejsze wydarzenia Tour de Pologne rozgrywały się głównie na południu Polski, tym razem wyścig ruszył na wschód. Peleton odwiedził zupełnie nowe miasta: Lublin, Chełm, Zamość, Przemyśl i Sanok. Nie było też typowego etapu górskiego, choć jednocześnie trasa okazała się bardzo wymagająca. Wyścig rozpoczął się dzień po zakończeniu igrzysk olimpijskich w Tokio. Na trasie znów nie zabrakło gwiazd: Tim Wellens, Dylan Teuns, Michał Kwiatkowski, Diego Ulissi, Ilnur Zakarin, Fernando Gaviria czy Matej Mohoric to tylko kilka nazwisk z listy startowej, znanych chyba każdemu kibicowi kolarstwa.

TRIUMF 23-LETNIEGO PORTUGALCZYKA

78. Tour de Pologne UCI World Tour (9-15.08.2021) był wyścigiem 23-letniego Joao Almeidy. Startujący z numerem 1 Portugalczyk żółtą koszulkę lidera zdobył po wygraniu drugiego etapu w Przemyślu i już jej nie oddał. Wygrał też czwarty odcinek w Bukowinie Tatrzańskiej, a na szóstym (przedostatnim), czyli jeździe indywidualnej na czas w Katowicach, był drugi, wyprzedzając wszystkich najgroźniejszych konkurentów. Almeida triumfował również w klasyfikacji punktowej - najlepszego sprintera. W pozostałych zwyciężyli: w górskiej – Łukasz Owsian z reprezentacji Polski, w aktywnych – Holender Taco van der Hoorn (Intermarche-Wanty-Gobert), a w drużynowej – belgijska ekipa Deceuninck-Quick Step. Portugalczyk odniósł w Polsce trzy pierwsze zwycięstwa w imprezie rangi World Tour (dwa wygrane etapy plus klasyfikacja generalna), ale jest już bardzo znanym kolarzem. Był objawieniem Giro d’Italia 2020, w którym jechał przez 15 etapów w różowej koszulce lidera, a zakończył wyścig tuż za podium.

Najlepszy z Polaków, Michał Kwiatkowski, w klasyfikacji generalnej zajął trzecie miejsce. Triumfator Tour de Pologne z 2018 roku miał wielką ochotę wykorzystać olimpijską formę z Tokio i powtórzyć sukces. Plany sięgały wyżej, ale ostatecznie mistrz świata z 2014 roku był zadowolony ze swojego występu. – Nie ukrywam, że próbowałem wygrać ten wyścig, ale obecność na podium to na pewno ogromna satysfakcja. Ciężko na to pracowałem, także moja drużyna – powiedział w Krakowie na mecie ostatniego etapu.

POŻEGNANIE DWÓCH WYJĄTKOWYCH KOLARZY

78. edycja naszego narodowego touru była pożegnaniem z polskimi kibicami dwóch świetnych kolarzy. W 2021 roku kariery zakończyli bowiem Tomasz Marczyński i Michał Gołaś. Marczyński to były mistrz Polski i zwycięzca dwóch etapów hiszpańskiej Vuelty. Gołaś, w 2011 roku zwycięzca klasyfikacji górskiej w Tour de Pologne, również zdobywał złoto mistrzostw Polski, zaś ostatnio pełnił w teamie rolę tzw. kapitana drogowego i był jednym z najlepszych taktyków w peletonie. To dzięki jego wiedzy i znajomości specyfiki wyścigu po triumf w Tour de Pologne sięgnął w 2019 roku młody Paweł Siwakow.

WYŚCIG W CZASACH PANDEMII

77. Tour de Pologne UCI World Tour był wyścigiem wyjątkowym. Pierwotnie miał się odbyć w lipcu, jednak ze względu na pandemię koronawirusa przełożono go na sierpień i skrócono do pięciu etapów. Tym samym Tour de Pologne otwierał drugą część sezonu i przyciągnął uwagę wielu znakomitych kolarzy. Do Polski przyjechali między innymi mistrz świata Mads Pedersen, zwycięzco Giro d’Italia Richard Carapaz, zwycięzca klasyfikacji górskiej Tour de France Rafał Majka, czy znakomici Jakob Fuglsang, Pascal Ackermann, Simon Yates, czy Remco Evenepoel. Wyścig rozpoczął się na Stadionie Śląskim w Chorzowie, a trasa wiodła przez Województwo Śląskie i Małopolskę. Rozgrywany w setną rocznicę urodzin świętego Jana Pawła II Tour de Pologne nawiązał do Papieża Polaka odwiedzając Wadowice.

ZWYCIĘSTWO DLA FABIO

Rywalizacja rozpoczęła się od dramatycznego wypadku Fabio Jakobsena na finiszu pierwszego etapu. Zepchnięty przez Dylana Groenewegena kolarz z wielką prędkością wpadł na barierki i doznał ciężkich obrażeń. Na szczęście dzięki pomocy lekarzy wygrał najważniejszą walkę i mógł wrócić do domu. Następne etapy przyniosły fascynującą rywalizację i przepiękne zwycięstwa faworytów. W Zabrzu finiszował Mads Pedersen, w Bielsku-Białej Richard Carapaz, a w Bukowinie Tatrzańskiej Remco Evenepoel. Jego 50-kilometrowa szarża i samotne zwycięstwo z trzymanym w rękach numerem Fabio Jakobsena na trwałe zapiszą się w historii kolarstwa. Ostatni etap w Krakowie wygrał inny kolarz Deceuninck – Quick-Step Davide Ballerini, ale to właśnie Evenepoel cieszył się z końcowego zwycięstwa.

Z dobrej strony w wyścigu pokazali się polscy kolarze. Rafał Majka zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej CARREFOUR, klasyfikację Najlepszy Góral PZU wygrał Patryk Stosz, a Najaktywniejszym Zawodnikiem LOTTO został Maciej Paterski. Na słowa uznania zasłużył także Kamil Małecki, który zaimponował ucieczką na królewskim etapie w Bukowinie Tatrzańskiej i w klasyfikacji generalnej zajął wysokie szóste miejsce.

KOLARSKI DIAMENT

Zwycięzca 77. Tour de Pologne UCI World Tour przez wielu uważany jest za największy talent w kolarskim peletonie w ostatnich latach. On sam, swoje zwycięstwo dedykował Fabio Jakobsenowi. Po wypadku Fabio przeżywaliśmy bardzo trudne chwile. To były długie i nieprzespane noce. Ale ten moment pokazał także jak bardzo jesteśmy sobie bliscy. Potem nadeszły dobre informacje, które dodały nam otuchy i sił. Przed czwartym etapem pomyślałem, żeby wziąć numer startowy Fabio. Kiedy go dostałem, poczułem coś niezwykłego. I pomyślałem, że muszę dać z siebie wszystko niezależnie od trudów etapu. Wiedziałem, że będzie bardzo ciężko, ale on przecież cierpiał jeszcze bardziej.

TOUR DE POLOGNE – WYŚCIG POKOLEŃ

76. Tour de Pologne UCI World Tour odbył się w dniach 3-9 sierpnia 2019 roku. Wyścig nawiązywał do stulecia Polskiego Komitetu Olimpijskiego i był rozgrywany pod hasłem „Wyścig Pokoleń”. Tour de Pologne włączył się także w obchody stulecia Powstań Śląskich. Na starcie pojawiło się wiele gwiazd światowego kolarstwa, między innymi Rafał Majka, Pascal Ackermann, John Degenkolb, Mark Cavendish, Fernando Gaviria, czy Miguel Angel Lopez. Wyścig rozgrywany był na południu Polski, a trasa prowadziła przez Województwo Śląskie i Małopolskę. Pierwsza część wyścigu to płaskie etapy z metami w Krakowie, Katowicach i Zabrzu. Losy klasyfikacji końcowej rozstrzygnęły się na górskich etapach w Kościelisku i BUKOVINA Resort. Po dwa etapowe zwycięstwa odnieśli Pascal Ackermann i Luka Mezgec, a zwycięzcą całego wyścigu został Paweł Siwakow z Teamu Ineos. Najlepszy z Polaków Rafał Majka był dziewiąty.

BJORG LAMBRECHT

Podczas 76. Tour de Pologne UCI World Tour doszło do tragicznego zdarzenia. W wyniku upadku na trzecim etapie zmarł Bjorg Lambrecht, belgijski kolarz grupy Lotto Soudal. Ta tragedia wstrząsnęła całym kolarskim światem. Los pisze czasem scenariusze, których za wszelką cenę chcielibyśmy uniknąć. Śmierć Bjorga Lambrechta była olbrzymim wstrząsem dla wszystkich. Odszedł utalentowany kolarz, wspaniały człowiek, który był dopiero na progu dorosłego życia. Są tragedie, których po prostu nie można zrozumieć – powiedział Czesław Lang, Dyrektor Generalny wyścigu. W związku z tą tragedią czwarty etap wyścigu został zneutralizowany i był rozgrywany jako etap żałoby. Peleton przejechał od startu do mety bez rywalizacji, a wszyscy uczcili pamięć Bjorga Lambrechta. Numer 143, z którym startował belgijski kolarz został zastrzeżony w Tour de Pologne.

MŁODE TALENTY

Tour de Pologne od lat nazywany jest wyścigiem, który kreuje gwiazdy. Polski narodowy wyścig otworzył drzwi do wielkiej kariery między innymi Peterowi Saganowi, czy Marcelowi Kittelowi. W 2019 roku zwycięzcą klasyfikacji generalnej został, zaledwie 22-letni Paweł Siwakow z Team Ineos, dla którego był to największy sukces w karierze. Z kolei na mistrzostwach świata w Yorkshire złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego zdobył Mads Pedersen, który na Tour de Pologne finiszował na podium jednego z etapów.

“Cieszę się z tego tym bardziej że Tour de Pologne potwierdza w ten sposób charakter bardzo otwartego wyścigu, w którym nikt nie kalkuluje, a każdy chce wygrywać. To jest taka forma rywalizacji, która nie tylko mnie podoba się najbardziej. Dzięki temu możemy się cieszyć walką uznanych gwiazd z tymi, którzy dopiero wchodzą do wielkiego świata" – powiedział Czesław Lang.

TOUR DE POLOGNE – WYŚCIG NIEPODLEGŁOŚCI

75. Tour de Pologne UCI World Tour rozgrywany był w dniach 4-10 sierpnia 2018 roku. Wyścig był szczególny, bo przypadał w stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości, a sam obchodził 90. urodziny i po raz 25 był organizowany przez Czesława Langa. Na starcie pojawiły się wielkie gwiazdy światowego peletonu: Michał Kwiatkowski, Fabio Aru, Thibaut Pinot, Simon Yates. 75. Tour de Pologne rozpoczął się na Rynku Głównym w Krakowie. Pierwsza, płaska część wyścigu sprzyjała walce sprinterów. Po metach w Krakowie, Katowicach i Zabrzu peleton wjechał w góry, co spowodowało szybkie zmiany w klasyfikacji generalnej. Etapy w Szczyrku, Bielsku-Białej i Bukowinie Tatrzańskiej okazały się decydujące dla końcowej kolejności. Tradycyjnie już zmaganiom najlepszych zawodowych kolarzy przyglądały się miliony kibiców, którzy na trasie stworzyli fantastyczną atmosferę kolarskiego święta. Z okazji stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości na metach poszczególnych etapów pojawiło się mobilne muzeum Tour de Pologne, które cieszyło się ogromną popularnością.

POLSKI WYŚCIG, POLSKIE ZWYCIĘSTWO

Bohaterem pierwszej części wyścigu był Pascal Ackermann. Niemiecki sprinter grupy Bora-Hansgrohe popisał się fantastycznymi finiszami w Krakowie i Katowicach i zdobył żółtą koszulkę lidera. Na trzecim etapie w Zabrzu odebrał mu ją inny świetny sprinter – Alvaro Jose Hodeg Chagui z grupy Quick-Step Floors. Jednak kiedy wyścig wjechał w góry sprawy w swoje ręce wziął faworyt polskich kibiców Michał Kwiatkowski. Kolarz grupy Sky przepięknie zafiniszował w Szczyrku, gdzie odparł atak poprzedniego zwycięzcy Tour de Pologne Dylana Teunsa i objął prowadzenie w wyścigu. Dzień później Polak był najszybszy także w Bielsku-Białej, gdzie znów stoczył walkę z Teunsem. Wypracowana zaliczka pozwoliła mu kontrolować przebieg wyścigu na królewskich rundach wokół Bukowiny Tatrzańskiej. Na obu etapach dojechał w ścisłej czołówce i na mecie mógł cieszyć się z końcowego zwycięstwa. Kwiatkowski został drugim po Rafale Majce polskim zwycięzcą Tour de Pologne, od czasu kiedy wyścig należy do elitarnego cyklu UCI World Tour.

MICHAŁ KWIATKOWSKI

“To fantastyczne uczucie wygrać w Polsce, zwłaszcza, że było to moje marzenie od dawna. Czekałem na nie od 2012 roku, kiedy zająłem w wyścigu drugie miejsce. Tym razem nie byłem pewny swojej formy ze względu na bardzo ciężki Tour de France, który miałem w nogach. Wyścig był trudny od samego początku, ale szczególnie od etapu w Szczyrku. Startowało mnóstwo świetnych kolarzy, którzy celowali w klasyfikację generalną, więc od tego momentu musiałem aktywnie walczyć o utrzymanie żółtej koszulki."

“Wsparcie kibiców na każdym kilometrze trasy było niezwykłe, mając ich u mojego boku, krzyczących moje nazwisko, byłem bardzo zmotywowany. I chciałem im za to podziękować. Podziękowania należą się także moim kolegom z drużyny, przede wszystkim Michałowi Gołasiowi i Łukaszowi Wiśniowskiemu, którzy od lat są ze mną i odegrali wielką rolę w tym zwycięstwie. Słowa uznania także dla całej drużyny, za wspaniałą pracę, którą wykonali podczas tego wyścigu"

EMOCJE DO OSTATNICH METRÓW

W 74. Tour de Pologne UCI World Tour kolarze rywalizowali w dniach 29 lipca – 4 sierpnia 2017 roku. W siedmiu etapach pokonali łącznie 1122 kilometry. To była jedna z najciekawszych i najbardziej ekscytujących edycji naszego narodowego wyścigu w historii. Na starcie wielkie gwiazdy – Rafał Majka, Peter Sagan, Vincenzo Nibali. Na trasie piękne polskie miasta. I ogromne emocje do samego końca, bo losy zwycięstwa w wyścigu rozstrzygnęły się dosłownie na ostatnich metrach. Trasa znów wiodła przez południe kraju, ale tym razem ułożono ją nieco inaczej. Wszystko zaczęło się (a nie jak w ostatnich latach kończyło) w Krakowie, metę ostatniego etapu wytyczono w Bukowinie Tatrzańskiej. A po drodze było coś dla sprinterów, górali, ale i kolarzy uniwersalnych. Były wielkie dramaty, łzy radości, setki tysięcy kibiców przy trasie każdego etapu i miliony przed telewizorami. A za rok jubileuszowa, 75. edycja Tour de Pologne i 25. pod wodzą Czesława Langa. Poprzeczka wisi bardzo wysoko, ale wspólnie z naszymi niezawodnymi partnerami w pięknym stylu ją przeskoczymy.

NARODZINY KOLEJNEJ GWIAZDY?

Dylan Teuns, zwycięzca 74. Tour de Pologne, to zdaniem wielu fachowców kolejny kolarz, o którym za kilka lat będzie się mówić, że w naszym narodowym wyścigu zaczęła się jego wspaniała kariera. A tak było w przypadku Alberto Contadora czy Petera Sagana. 25-letni Belg był najszybszy na trzecim etapie z Jaworzna do Szczyrku, gdzie na końcowych metrach pokonał wielkie gwiazdy światowego peletonu – Sagana i Rafał Majkę. Już to świadczy o jego możliwościach. Na kolejnych odcinkach trzymał się najgroźniejszych rywali, a gdy na przedostatnim etapie kryzys dopadł słowackiego mistrza świata, dotychczasowego lidera, wystarczyło „tylko” ostatniego dnia nie zmarnować 6-sekundowej przewagi nad Polakiem. Udało się. Majka wjechał na metę na trzecim miejscu i zyskał 4 sekundy bonifikaty. To było jednak za mało, bo Teuns finiszował tuż za jego plecami i z 2-sekundową przewagą wygrał cały wyścig.

DYLAN TEUNS

„Wygrałem etap i generalkę po raz pierwszy w cyklu World Tour. To był dla mnie wspaniały wyścig. Cieszę się tym bardziej, że przejąłem żółtą koszulkę po Timie Wellensie. To niesamowite, że wygrałem Tour de Pologne rok po moim dobrym przyjacielu.”

CZESŁAW LANG

„Ten wyścig przejdzie do historii. Wróciły złote czasy polskiego kolarstwa. Jestem też przekonany, że na mecie w Bukowinie Tatrzańskiej udekorowaliśmy zawodnika, który w już w najbliższym czasie wejdzie do ścisłej światowej czołówki. To podtrzymanie tradycji, że Tour de Pologne kreuje gwiazdy kolarstwa.”

TOUR WKRACZA NA NOWĄ DROGĘ

Bitwa Warszawska z 1920 roku i słynny „Cud nad Wisłą” to wydarzenia, które upamiętnił 73. Tour de Pologne. Był to także hołd dla kolarzy Warszawskiego Towarzystwa Cyklistycznego, którzy bronili ojczyzny na swój sposób – pełniąc rolę rowerowych kurierów przewożących rozkazy. Wyścig ruszył z Radzymina 12 lipca 2016 r. pod hasłem „Szlakiem historii”. W siedem dni kolarze pokonali 1190 kilometrów. 18 lipca tłumy fanów kolarstwa oglądały finał na krakowskim Rynku Głównym. Gdy tylko zwycięzcy odebrali gratulacje na trasę ruszyły panie. W ten sposób otworzył się nowy rozdział w historii Tour de Pologne.

TIM WELLENS

Zwycięzca bierze wszystko. To najlepsze podsumowanie 73. Tour de Pologne, który wygrał Tim Wellens z ekipy Lotto Soudal. Jego łupem padła nie tylko żółta koszulka, ale także nagrody dla najlepszego górala i najaktywniejszego zawodnika.

Belg zwyciężył tylko w jednym etapie, ale za to bardzo wymagającym – z Wieliczki do Zakopanego. Wygraną w wyścigu ułatwiło mu anulowanie przedostatniego etapu w Bukowinie Tatrzańskiej z powodu fatalnych warunków pogodowych. Zwycięstwo w World Tourze w świetnym wyścigu z bardzo dobrą organizacją – jestem szczęśliwy. Nie mieliśmy szczęścia do pogody, w takich warunkach nie dało się ścigać, więc decyzja o anulowaniu etapu była słuszna. To był mój pierwszy Tour de Pologne. Wszyscy mówili, że to bardzo dobry wyścig, z ciekawą trasą. Mogę to potwierdzić. – mówił na mecie w Krakowie szczęśliwy Wellens. Dzięki doskonałej jeździe po górach i niezłym finale w jeździe indywidualnej na czas Belg wyprzedził o ponad 4 minuty Włochów Fabio Felline (Trek-Segafredo) i najlepszego sprintera wyścigu – Alberto Bettiol’a (Cannondale). Najlepszy z Polaków – Paweł Cieślik (Verva Action) był 19.

TOUR DE POLOGNE KOBIET

Doskonałe wspomnienia z Polski zabrała także Jolanda Neff. Szwajcarka była bezkonkurencyjna na dwóch z trzech etapów pierwszego w historii Tour de Pologne Kobiet. Tylko podczas jazdy indywidualnej na czas musiała uznać wyższość Brazylijki – Flavii Oliveiry. Kropkę nad i postawiła samotnie finiszując w Bukowinie Tatrzańskiej. - Chciałam kontrolować przebieg wyścigu. Po pierwszym okrążeniu miałam trochę straty do uciekającej Rjabczenko, ale udało mi się to odrobić. Na drugim okrążeniu mogłam już jechać po swojemu. Jestem szalenie zadowolona ze zwycięstwa i z tego, co tutaj pokazałam. No i nigdy wcześniej nie wygrałam samochodu! - cieszyła się 23-letnia mistrzyni Igrzysk Europejskich 2015 w Baku, która po wyścigu podpisała kontakt z polską grupą Kross Racing Team. Bardzo dobrze radziły sobie na trasie Polki – ostatecznie tuż za podium zmagania skończyła Paulina Brzeźna-Benkowska.

Łączymy stolice

72. Tour de Pologne UCI World Tour odbył się w dniach 2-8 sierpnia 2015 roku. Hasłem przewodnim wyścigu było „Łączymy stolice”. Licząca 1076 kilometrów trasa wiodła z Warszawy do Krakowa. Wyścig rozpoczął się na błoniach Stadionu Narodowego, a zakończył na Rynku Głównym w Krakowie. Połączył więc nie tylko dwie stolice – obecną z historyczną – ale również dwa symboliczne miejsca łączące wspaniałą tradycję naszego kraju z nowoczesnością i osiągnięciami współczesnej Polski. Tym samym wyścig nawiązał do historii Tour de Pologne, który jeszcze przed II wojną światową stał się jednym z najważniejszych wydarzeń sportowych w Polsce, a Warszawa i Kraków były żelaznymi punktami na trasie wyścigu. Dziś natomiast znajduje się na kolarskim szczycie będąc jednym z najważniejszych wyścigów prestiżowego cyklu UCI World Tour

Ion Izagirre

Zwycięzcą 72. Tour de Pologne został Ion Izagirre z Movistaru. Hiszpan jeszcze przed startem był uważany za jednego z faworytów. Izagirre bardzo dobrze zna Tour de Pologne, w ostatnich dwóch edycjach zajmował miejsca na podium – dwukrotnie był drugi.

Tym razem triumfował, choć nie udało mu się wygrać żadnego z etapów. Równa forma pozwoliła na osiągnięcie sukcesy, ale różnice w czołówce były minimalne. Drugi w klasyfikacji Bart de Clercq stracił do zwycięzcy zaledwie dwie sekundy. Na mecie w Krakowie Izagirre powiedział: Jestem bardzo zadowolony, zwycięstwo w wyścigu daje ogromną satysfakcję. Najcięższe były etapy w górach – w Zakopanem i Bukowinie. Chyba cięższe niż w ubiegłym roku, a na pewno przyczyniła się do tego pogoda. To jest wyścig World Tour, są tu najlepsze zespoły świata. Organizacja jest świetna, a polscy kibice fantastyczni.

NA DESER BIAŁOBŁOCKI

W wyścigu bardzo dobrze radzili sobie polscy kolarze, choć tym razem nie udało się powtórzyć zwycięskiego wyczynu Rafała Majki z 2014 roku. Z triumfu w klasyfikacji górskiej cieszył się Maciej Paterski, a najaktywniejszym kolarzem wyścigu został Kamil Gradek. Najbardziej „polski” okazał się czwarty etap z Jaworzna do Nowego Sącza. Wygrał wówczas Maciej Bodnar, a liderem, niestety tylko jednodniowym, został Kamil Zieliński. Prawdziwą sensację sprawił natomiast Marcin Białobłocki, który triumfował na ostatnim etapie – jeździe indywidualnej na czas w Krakowie. Tak opowiadał na mecie czasówki: „Było bardzo ciężko, do czego przyczyniła się temperatura. Szybka trasa mi się podobała, ale naprawdę topiłem się podczas jazdy. Do Tour de Pologne przygotowywałem się poprzez katorżnicze treningi. Kilka wyścigów pojechałem bardzo mocno, nie zważając na wynik. Trener dał mi tak w kość, że go nienawidziłem. Powiedziałem, że jeśli to nie przyniesie efektu, to koniec naszej znajomości. Ciężka praca opłaciła się.”

25. rocznica wolnych wyborów

71. Tour de Pologne UCI World Tour odbył się w dniach 3-9 sierpnia 2014 roku. Wyjątkowa edycja przypadła na 25. rocznicę słynnych wyborów 4 czerwca będących przełomem w historii Polski i Europy. Wyścig w symboliczny sposób włączył się w obchody ćwierćwiecza wolnej Polski. Kolarze wystartowali spod bramy nr 2 Stoczni Gdańskiej, a honorowym patronem startu był twórca Solidarności i były prezydent Lech Wałęsa. Podczas ceremonii otwarcia wyścigu przypominał historyczne osiągnięcia: „To było wielkie zwycięstwo, o którym trzeba przypominać. Łączyć sport z przesłaniem i uszanowaniem przeszłości to piękna sztuka. Uczestniczyliśmy w dziele, które zmieniło Polskę, Europę i świat. Dzięki takim ludziom jak Czesław Lang świat przypomina sobie o wielkim polskim sukcesie”. Trasa wyścigu wiodła od Bałtyku do Tatr, a kolarze odwiedzili między innymi Bydgoszcz, Toruń, Warszawę, Kielce, Rzeszów, Katowice, Bukowinę Tatrzańską, Zakopane oraz Kraków.

Niesamowity Majka

Na początkowych płaskich etapach błyszczeli sprinterzy: Jauheni Hutarowicz wygrał w Bydgoszczy, Theo Bos triumfował w Rzeszowie, a w Katowicach Jonas van Genechten, który na metę przy Spodku wjechał z prędkością około 80 km/h. Niespodzianką zakończył się etap w Warszawie, który po samotnej ucieczce wygrał Petr Vakoc. Bohaterem górskiej części Tour de Pologne okazał się Rafał Majka. Najpierw wygrał trudny etap z metą w Strbskim Plesie, a dzień później nie dał szans rywalom na królewskiej rundzie wokół Bukowiny. Po fantastycznym ataku na ostatnim podjeździe wyprzedził dwóch Hiszpanów Benata Intxaustiego oraz Iona Izagirre i zdobył żółtą koszulkę lidera. Przed decydującą czasówką w Krakowie Polak miał 18 sekund zapasu. Pojechał bardzo dobrze, zachował 8 sekund przewagi i został zwycięzcą Tour de Pologne, a także pierwszym Polakiem, który wygrał wyścig World Tour.

Rafał Majka

"To był najcięższy dzień wyścigu. Dałem z siebie wszystko i ledwo stoję na nogach. Ale kocham taką pogodę, może być nawet 50 stopni, a ja i tak lubię się ścigać w upale. Wierzyłem, że mogę walczyć, dzień wcześniej udało mi się nadrobić sporo sekund, a teraz dokonałem czegoś wielkiego. To coś pięknego nie tylko dla mnie, ale i dla całej ekipy Tinkoff-Saxo, która spisała się rewelacyjnie. Bardzo dziękuję wszystkim, którzy robili wszystko, abym mógł się skupić tylko na jeździe. Nawet walizki sam nie musiałem nosić."

Czesław Lang

"Jako organizator zawsze marzyłem, żeby Tour de Pologne znalazł się w kolarskiej lidze mistrzów. To się stało, ale brakowało jeszcze wyników Polaków. To, co zrobił Rafał Majka, jest niezwykłe. W wielkim stylu wygrał dwa etapy i dowiózł żółtą koszulkę. Wszyscy czekaliśmy na takich zawodników jak Rafał, Michał Kwiatkowski, czy Maciek Paterski."

Z Ziemi włoskiej do Polski

„Z ziemi włoskiej do Polski” szlakami Jana Pawła II – pod takim hasłem rozgrywany był jubileuszowy, 70. Tour de Pologne UCI World Tour. Po raz pierwszy w historii nasz narodowy wyścig rozpoczął się zagranicą. Dwa górskie etapy odbyły się w Dolomitach w regionie Trentino, który od lat jest mocno związany z Tour de Pologne. Najlepsi kolarze świata mieli okazję rywalizować w przepięknej scenerii i walczyć na kultowych przełęczach z Passo Pordoi na czele. Wszystko zaczęło się od pięknej uroczystości otwarcia wyścigu w Rovereto, skąd kolarze wyruszyli do Madonna di Campiglio. Najszybszy okazał się tam Diego Ulissi, a trzecie miejsce zajął Rafał Majka. „Liczyłem na więcej. Próbowałem atakować, ale dla mnie było zbyt płasko. Chcę wygrać drugi etap i założyć żółtą koszulkę” – mówił na mecie Polak. Na Passo Pordoi co prawda nie wygrał (był piąty, wygrał Christophe Riblon), ale i tak zdobył koszulkę i do Polski przyjechał w roli lidera wyścigu.

Polska część Tour de Pologne zaczęła się od płaskiego etapu z Krakowa do Rzeszowa, gdzie triumfował mistrz świata z 2010 roku Thor Hushovd. Bohaterem etapu z metą w Katowicach był Taylor Phinney, który na 4 kilometry przed metą oderwał się od peletonu i samotnie wjechał na metę.

- Na ostatniej rundzie pomyślałem: „Może to jest dobry moment na atak? Spróbowałem licząc na to, że ktoś się przyłączy. Gdy jednak zostałem sam, stwierdziłem: OK, w takim razie podejdę do tego jak do czasówki, w której jestem przecież dobry. No i udało się wygrać” – tłumaczył Phinney. Dzień później Tour wjechał w góry, a w Zakopanem ponownie zwyciężył Hushovd. W klasyfikacji generalnej Rafał Majka stracił prowadzenie na rzecz Iona Izagirre, ale różnica między kolarzami wynosiła zaledwie 4 sekundy.

Na królewskim etapie w Bukowinie Polak próbował walczyć od odzyskanie żółtej koszulki, ale kilka kilometrów przed metą zaliczył upadek i dojechał na piątym miejscu. Zwyciężył Darwin Atapuma, a nowym liderem wyścigu został Riblon. W klasyfikacji Majka miał wówczas 20 sekund straty do Francuza. O wszystkim miała więc zdecydować czasówka z metą w Krakowie. Bezkonkurencyjny okazał się Bradley Wiggins. Zwycięzca Tour de France i mistrz olimpijski okazał się lepszy od innej gwiazdy światowego peletonu Fabiana Cancellary. Trenowałem bardzo intensywnie przez ostatnie tygodnie, przygotowywałem się specjalnie do tej imprezy, więc nie jestem zaskoczony wynikiem. Od początku mierzyłem w zwycięstwo – mówił Wiggins. Zwycięzcą całego wyścigu okazał się Holender Pieter Weening, a najlepszy z Polaka – Majka – był czwarty. „Próbowałem jechać najlepiej, jak potrafię, ale to nie wystarczyło by wygrać. Jest niedosyt, bo zależało mi na triumfie. Ale jest też motywacja, by wystartować za rok i wygrać” – mówił proroczo Majka.